صبح امروز، نماز بر پیکر مطهر هبر شهید به امامت آیت‌الله جعفر سبحانی، از مراجع عظام تقلید، اقامه شد و میلیون‌ها دل داغدار، در فضایی آکنده از حزن، شکوه و وفاداری، در این مراسم تاریخی حضور یافتند. در آن لحظات، زمزمه‌ای از عمق جان مردم برخاست که گویی ترجمان احساس یک ملت بود:
«اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرًا»
اما آنچه امروز در تهران رخ داد، تنها یک مراسم تشییع نبود. اگر این اجتماع عظیم صرفاً بدرقه پیکر مطهر رهبر شهید تلقی شود، حقیقت بزرگ آن نادیده گرفته خواهد شد. آنچه امروز در خیابان‌های تهران شکل گرفت، تجدید عهدی تاریخی با راه، مکتب و آرمان‌های آن عزیز سفرکرده‌است.
از نخستین ساعات بامداد، سیل عظیم جمعیت از اقصی نقاط کشور خود را به تهران رساند. خیابان‌ها، میدان‌ها و مسیرهای منتهی به مراسم، مملو از مردمی بود که آمده بودند تا آخرین دیدار دنیایی خود را با رهبرشان رقم بزنند. گستردگی این حضور به اندازه‌ای بود که بسیاری از ناظران آن را از بزرگ‌ترین اجتماعات تاریخ معاصر ایران توصیف کردند؛ حضوری که بار دیگر نشان داد پیوند میان مردم و رهبر انقلاب، پیوندی صرفاً عاطفی نیست، بلکه ریشه در یک آرمان مشترک و یک مسیر تاریخی دارد.
امروز میلیون‌ها ایرانی، پیر و جوان، زن و مرد، تنها برای ادای احترام به یک شخصیت تاریخی گرد هم نیامدند؛ آنان آمدند تا اعلام کنند راهی که آن امام مجاهد ترسیم کرد، با شهادتش متوقف نشده است. حضور آنان، بیعتی دوباره با مسیر عزت، استقلال، مقاومت و پیشرفت بود؛ بیعتی که نه با شعار، بلکه با گام‌هایی استوار و حضوری کم‌نظیر به نمایش درآمد.
این تشییع باشکوه همچنین پیام روشنی برای آینده جمهوری اسلامی داشت. ملت ایران نشان داد که استمرار راه رهبر شهید را در تداوم همان مکتب و همان آرمان‌ها جست‌وجو می‌کند و با صلابت از آن پاسداری خواهد کرد. از این منظر، مراسم امروز تنها ادای احترام به گذشته نبود، بلکه اعلام وفاداری به آینده نیز به شمار می‌رفت.
در کنار همه این معانی، حضور میلیونی مردم پیامی آشکار برای دشمنان انقلاب اسلامی نیز داشت؛ پیامی که با صراحت اعلام کرد ترور شخصیت‌ها و شهادت رهبران الهی هرگز به معنای پایان یک راه نیست. آنچه امروز در تهران دیده شد، گواه آن بود که اندیشه را نمی‌توان ترور کرد و آرمان را نمی‌توان به خاک سپرد. راهی که با ایمان یک ملت گره خورده باشد، با فقدان رهبرانش متوقف نمی‌شود، بلکه با قدرتی تازه ادامه می‌یابد.
امروز تهران شاهد صحنه‌ای بود که در حافظه تاریخی این سرزمین ماندگار خواهد شد؛ روزی که میلیون‌ها انسان در سوگ رهبر خویش اشک ریختند، اما هم‌زمان با حضوری حماسی اعلام کردند که پرچم این راه بر زمین نخواهد ماند. این روز، بیش از آنکه روز وداع باشد، روز تجدید میثاق بود؛ میثاقی با آرمان‌هایی که رهبر شهید انقلاب اسلامی برای آن زیست، مجاهدت کرد و سرانجام در همان راه به شهادت رسید.
و مگر رسم اهل وفا با شهیدان خداحافظی است؟ ملت ایران امروز به رهبر شهید خود خداحافظ نگفت؛ بلکه با چشمانی اشکبار و دل‌هایی استوار زمزمه کرد: «به امید دیدار». به امید دیدار در جوار اولیای الهی و در سایه عنایت حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام. تا آن روز، عهد این ملت با امام مجاهد شهید خویش پابرجاست؛ عهدی استوار که در خروش میلیونی امروز تهران، بار دیگر بر آن مهر تأیید زده شد.
#باید_برخاست
#آخرین_دیدار
صبح امروز، نماز بر پیکر مطهر هبر شهید به امامت آیت‌الله جعفر سبحانی، از مراجع عظام تقلید، اقامه شد و میلیون‌ها دل داغدار، در فضایی آکنده از حزن، شکوه و وفاداری، در این مراسم تاریخی حضور یافتند. در آن لحظات، زمزمه‌ای از عمق جان مردم برخاست که گویی ترجمان احساس یک ملت بود:
«اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرًا»
اما آنچه امروز در تهران رخ داد، تنها یک مراسم تشییع نبود. اگر این اجتماع عظیم صرفاً بدرقه پیکر مطهر رهبر شهید تلقی شود، حقیقت بزرگ آن نادیده گرفته خواهد شد. آنچه امروز در خیابان‌های تهران شکل گرفت، تجدید عهدی تاریخی با راه، مکتب و آرمان‌های آن عزیز سفرکرده‌است.
از نخستین ساعات بامداد، سیل عظیم جمعیت از اقصی نقاط کشور خود را به تهران رساند. خیابان‌ها، میدان‌ها و مسیرهای منتهی به مراسم، مملو از مردمی بود که آمده بودند تا آخرین دیدار دنیایی خود را با رهبرشان رقم بزنند. گستردگی این حضور به اندازه‌ای بود که بسیاری از ناظران آن را از بزرگ‌ترین اجتماعات تاریخ معاصر ایران توصیف کردند؛ حضوری که بار دیگر نشان داد پیوند میان مردم و رهبر انقلاب، پیوندی صرفاً عاطفی نیست، بلکه ریشه در یک آرمان مشترک و یک مسیر تاریخی دارد.
امروز میلیون‌ها ایرانی، پیر و جوان، زن و مرد، تنها برای ادای احترام به یک شخصیت تاریخی گرد هم نیامدند؛ آنان آمدند تا اعلام کنند راهی که آن امام مجاهد ترسیم کرد، با شهادتش متوقف نشده است. حضور آنان، بیعتی دوباره با مسیر عزت، استقلال، مقاومت و پیشرفت بود؛ بیعتی که نه با شعار، بلکه با گام‌هایی استوار و حضوری کم‌نظیر به نمایش درآمد.
این تشییع باشکوه همچنین پیام روشنی برای آینده جمهوری اسلامی داشت. ملت ایران نشان داد که استمرار راه رهبر شهید را در تداوم همان مکتب و همان آرمان‌ها جست‌وجو می‌کند و با صلابت از آن پاسداری خواهد کرد. از این منظر، مراسم امروز تنها ادای احترام به گذشته نبود، بلکه اعلام وفاداری به آینده نیز به شمار می‌رفت.
در کنار همه این معانی، حضور میلیونی مردم پیامی آشکار برای دشمنان انقلاب اسلامی نیز داشت؛ پیامی که با صراحت اعلام کرد ترور شخصیت‌ها و شهادت رهبران الهی هرگز به معنای پایان یک راه نیست. آنچه امروز در تهران دیده شد، گواه آن بود که اندیشه را نمی‌توان ترور کرد و آرمان را نمی‌توان به خاک سپرد. راهی که با ایمان یک ملت گره خورده باشد، با فقدان رهبرانش متوقف نمی‌شود، بلکه با قدرتی تازه ادامه می‌یابد.
امروز تهران شاهد صحنه‌ای بود که در حافظه تاریخی این سرزمین ماندگار خواهد شد؛ روزی که میلیون‌ها انسان در سوگ رهبر خویش اشک ریختند، اما هم‌زمان با حضوری حماسی اعلام کردند که پرچم این راه بر زمین نخواهد ماند. این روز، بیش از آنکه روز وداع باشد، روز تجدید میثاق بود؛ میثاقی با آرمان‌هایی که رهبر شهید انقلاب اسلامی برای آن زیست، مجاهدت کرد و سرانجام در همان راه به شهادت رسید.
و مگر رسم اهل وفا با شهیدان خداحافظی است؟ ملت ایران امروز به رهبر شهید خود خداحافظ نگفت؛ بلکه با چشمانی اشکبار و دل‌هایی استوار زمزمه کرد: «به امید دیدار». به امید دیدار در جوار اولیای الهی و در سایه عنایت حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام. تا آن روز، عهد این ملت با امام مجاهد شهید خویش پابرجاست؛ عهدی استوار که در خروش میلیونی امروز تهران، بار دیگر بر آن مهر تأیید زده شد.
#باید_برخاست
#آخرین_دیدار